در یکی از روزهای گرم و شرجی تابستان که صدای جیرجیرک های درختی گوش را نوازش می داد، ایرج که از کار نگهداری خوک فارغ شده بود برای استراحت کنار خانه ارباب رفت و با وسایل بازی مشغول به بازی شد. هرچند که دیگر کم کم ته ریش های زیرگلویش در حال در آمدن بود، اما باز هم دوست داشت که در آن پارک بازی کوچک که ا

داداشي با قدم هايي لرزان و بي رمق به طرف اتاق اشرف رفت. وقتي داخل شد او را ديد که بر روي تخت با بي حالي افتاده و رنگ به صورت ندارد. ديگر از آن چهره زيبا و پر طراوت چيزي باقي نمانده بود، ولي هنوز چشم هايش همان چشم هايي بود که آتش به جانش انداخته بود و باعث شده بود که سرنوشت هر دو به نوعي تغيير پيدا